De geheime telefooncentrale

In 1944 richtte de CID hier een illegale telefooncentrale in. CID staat voor Centrale Inlichtingendienst. Dat was een verzetsorganisatie die tijdens de oorlog geheime informatie verzamelde en berichten doorgaf zonder dat de Duitsers konden meeluisteren. Vanuit de telefooncentrale hielden verzetsgroepen in Amersfoort en andere plaatsen contact met elkaar.

De telefooncentrale van het verzet

Een bijzonder voorwerp uit de collectie herinnert aan deze geschiedenis: de originele telefooncentrale zelf. Met het apparaat verbonden telefonistes gesprekken door tussen verzetsmensen in Amersfoort en andere delen van Nederland. Later gebruikten ook de oprukkende Canadese troepen de geheime lijnen.

Gevaarlijk

Het werk was gevaarlijk. Bij een inval moesten de vrouwen de centrale razendsnel laten verdwijnen. Binnen enkele seconden konden zij het apparaat verstoppen in het plafond boven hun werkplek. Daardoor bleef het verzet in Amersfoort langer actief en konden belangrijke berichten veilig worden doorgegeven.

Het klooster

De jonge vrouwen die in de telefooncentrale werkten mochten tijdens hun dienst het gebouw niet verlaten. Om ontdekking te voorkomen bleven zij lange tijd binnen. Daardoor kreeg de schuilplek al snel de bijnaam ‘het Klooster’.

De telefooncentrale laat zien hoe gewone plekken in de stad een bijzondere rol kregen tijdens de oorlog. Achter de geur van brood schuilde een wereld van spanning, geheimhouding en samenwerking. Het verhaal van het Klooster herinnert aan de moed van Amersfoorters die zich, vaak onzichtbaar, inzetten voor de vrijheid van hun stad.